Onder 4.9. Rechtbank Rotterdam 26 augustus 2026

De rechtbank volgt [gedaagde] bovendien niet in zijn standpunt dat het alsnog moeten verplaatsen van de Speelautomaten maatschappelijk onwenselijk, disproportioneel en/of onredelijk zou zijn. Vaststaat dat [gedaagde] een hoogdrempelige horecaonderneming exploiteert. [eiser] heeft dit voldoende gesteld en [gedaagde] heeft dat niet betwist. Door de gemeente Rotterdam zijn daarvoor ook de benodigde vergunningen verleend, waaronder een aanwezigheidsvergunning voor de Speelautomaten en een alcoholvergunning. [gedaagde] mag daarom de Speelautomaten in bedrijf hebben en ook alcohol verkopen. Wanneer [gedaagde] niet had gewild dat kinderen in zijn restaurant met speelautomaten of alcohol worden geconfronteerd, dan had hij voor het exploiteren van een laagdrempelige horecaonderneming kunnen kiezen. Dat heeft hij niet gedaan. De aanwijzing van [eiser] om de Speelautomaten naar een andere, zichtbare, plaats in het restaurant te verplaatsen is in dat licht bezien, in combinatie met het vaststaande feit dat de Speelautomaten nu geen opbrengsten genereren, ook niet onredelijk. Daarnaast is het slechts verwijderen van één (kleine) muur in het restaurant al voldoende om de Speelautomaten zichtbaar in het restaurant te hebben staan, waarbij [eiser] aan [gedaagde] heeft aangeboden voor het uitvoeren van deze werkzaamheden op haar kosten een aannemer in te schakelen. [gedaagde] heeft er zelf voor gekozen om niet op dit aanbod van [eiser] in te gaan. De aanwijzing van [eiser] is daarmee ook niet disproportioneel.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/707a564d9fa39bdad4bf9764b0147e21a760680f865673e54fd50002f274a886 | shasum -a 256