Alinea 97 Rechtbank 's-Gravenhage 13 december 2011

4.2. De dagtekening van de aanslag is 31 augustus 2009. Ingevolge artikel 11, derde lid, van de AWR, vervalt de bevoegdheid tot het vaststellen van de aanslag door verloop van drie jaren na het tijdstip waarop de belastingschuld is ontstaan (hierna: de aanslagtermijn). Naar de opvatting van verweerder is aan eiseres voor het doen van de aangifte voor 2005 uistel verleend tot 1 februari 2007, waardoor de aanslagtermijn eindigde op 31 augustus 2009. Ter zitting van 16 mei 2011 heeft eiseres zich op het standpunt gesteld dat niet is gebleken dat haar uitstel voor het indienen van de aangifte voor 2005 is verleend. Nadat verweerder de in 2.9 hiervoor vermelde verklaring heeft overgelegd, heeft eiseres ter zitting van 2 november 2011 voor het eerst het standpunt ingenomen dat verweerder de aanslag niet uiterlijk op 31 augustus 2009 heeft verzonden. Verweerder heeft in reactie daarop ter zitting verklaard dat, naar algemeen bekend is, toezending doorgaans altijd ruim voor de dagtekening van het aanslagbiljet plaats vindt. Eiseres heeft dit ter zitting betwist en aangevoerd dat verweerder geen bewijs van de verzending op of voor 31 augustus 2009 heeft aangedragen. Voorts heeft eiseres opgemerkt dat reeds uit het feit dat de wetgever een regeling heeft getroffen met betrekking tot de toezending van aanslagen na de dag van dagtekening van het aanslagbiljet volgt dat verzending na die dag voorkomt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ea5c4ecbf4467b367345e4da4bffd2f3bf5cc09f61cdaa751629169f7ead76a3 | shasum -a 256