Alinea 47 Rechtbank Utrecht 1 oktober 2003

Ten aanzien van dit verweer dient ten eerste opgemerkt te worden dat Van Berkel uitgaat van een verkeerd begrip van het aan haar caissière, en daarmee op voet van genoemde wettelijke bepaling aan haar, gemaakte verwijt. Het aan Van Berkel te maken verwijt is dat de caissière, en daarmee Van Berkel zelf, tekortgeschoten is in het betrachten van de nodige zorg met betrekking tot de aangetroffen portemonnee, zoals hiervoor onder 4.3 reeds overwogen. Ten tweede: zonder twijfel heeft de taak van caissière de kans op het begaan van de gemaakte fout vergroot, naar [eiseres] terecht aanvoert. Immers, bij uitstek een caissière, als iemand die in het kader van haar werk bij voortduring met geldhandelingen met klanten van de supermarkt te maken heeft, kan het overkomen dat een klant na het afrekenen zijn/haar portemonnee laat liggen en dat aan haar later (als eerste) om teruggave daarvan wordt gevraagd: "Hebt u mijn portemonnee gevonden? Ik heb 'm hier net laten liggen." Ten derde: Van Berkel heeft terecht niet ontkend dat zij zeggenschap heeft over de wijze waarop haar caissière haar taak in algemene zin dient te verrichten. Maar er is meer dan dat, juist met betrekking tot de wijze van omgaan met in de winkel aangetroffen, op dat moment onbeheerde, voorwerpen: de wetgever heeft in art. 5:5 BW bepaald dat degene die in een gebouw, waaronder een winkel te begrijpen is, een onbeheerde zaak vindt en onder zich neemt, verplicht is mededeling van de vondst te doen bij degene die het gebouw in gebruik of exploitatie heeft, dan wel bij degene die daar voor hem toezicht houdt. De vinder kan voorts, door de zaak onverwijld af te geven aan de gebruiker of exploitant van de ruimte waar de vondst is gedaan, dan wel aan degene die daar voor hem toezicht houdt, zijn rechtspositie met alle daaraan verbonden verplichtingen op hem doen overgaan, aldus artikel 7:5 BW. Gelet op deze wettelijke regeling is het personeel van Van Berkel verplicht bij haar of haar bedrijfsleider melding te maken van gevonden voorwerpen. Daarmee ligt het op de weg van Van Berkel als goed werkgever haar personeel te instrueren over de wijze van omgaan met, door henzelf of door cliënten, in de winkel aangetroffen onbeheerde voorwerpen. Dat betekent dat Van Berkel uitgaat van een te beperkte taakopvatting voor een caissière, althans dat een caissière, indien zij zich eenmaal over een in de winkel aangetroffen onbeheerd voorwerp heeft ontfermd -zoals i.c. is gebeurd- daarnaar dient te handelen overeenkomstig de wettelijke bepalingen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f35f643e8b49f776f03805adf5780141ab6bfad0b6610eb171f46a56edc813d1 | shasum -a 256