Alinea 16 Rechtbank Utrecht 20 november 2003

De rechtbank overweegt hieromtrent als volgt. De verdediging baseert dit verweer op de stelling dat vereniging alleen mogelijk zou zijn met strafbare feiten ter zake waarvan bij een andere rechtbank al een vervolging tegen deze verdachte is aangevangen. De verdediging doelt hier kennelijk op de bevoegdheidsregeling ex artikel 2, eerste lid, vijfde aanknopingspunt, van het Wetboek van Strafvordering. De verdediging miskent daarmee echter dat vereniging niet op basis van dit aanknopingspunt heeft plaatsgevonden. De verdediging legt vervolgens ten onrechte een relatie tussen het begrip 'aanvangen van de vervolging' uit het zojuist genoemde artikel enerzijds en het begrip 'strafzaak welke voor een andere rechtbank in onderzoek is' uit de artikelen 246 en 247 van het Wetboek van Strafvordering anderzijds, waarbij zij opgemerkt dat de verdediging ten onrechte uitgaat van de oude tekst van artikel 247. De wet vereist echter niet met zoveel woorden dat de rechtbank van het arrondissement waarnaar wordt overgedragen reeds gekend is in enig daar lopend onderzoek en uit de wetsgeschiedenis blijkt voorts dat een reeds lopend gerechtelijk vooronderzoek niet noodzakelijk is. Dit betekent dat de tekst van de kennisgeving niet verdere vervolging niet in strijd is met de wet. De rechtbank merkt nog op dat voor de uitleg van het begrip 'vereniging met een strafzaak welke voor een andere rechtbank in onderzoek is' als genoemd in de artikelen 246 en 247 van het Wetboek van Strafvordering ook aansluiting gezocht mag worden bij de regeling van de relatieve competentie voor de gerechten als neergelegd in artikel 6 van het Wetboek van Strafvordering. Zulks komt voort uit de wetswijziging van 1983 van genoemde artikelen, welke wetswijziging door de verdediging -kennelijk- buiten beschouwing is gelaten.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/eada1cc70f0aa7693346670f82e5e9f0f93ffccf915015d067fc6114ad473f5e | shasum -a 256