Alinea 23 Rechtbank Utrecht 11 maart 2005

2.7 Verweerder heeft zich op het standpunt gesteld dat het schietincident in een voor publiek openstaande inrichting per definitie de vrees wettigt – evenals bij de vondst van handelshoeveelheden harddrugs in een inrichting – dat het voortzetten van de exploitatie gevaar zal opleveren voor de openbare orde of veiligheid. De voorzieningenrechter is van oordeel dat die vergelijking niet zonder meer opgaat, aangezien immers bij de vondst van harddrugs in een inrichting gelet op het bepaalde in artikel 13 b Opiumwet geen gevaar voor de openbare orde hoeft te worden aangetoond, hetgeen blijkens de wetsgeschiedenis een van de redenen is geweest om dit artikel aan het bestuurlijke instrumentarium toe te voegen. Voorts is blijkens de jurisprudentie uit de periode voordat dit artikel van kracht was, af te leiden dat bij de vondst van harddrugs in het algemeen sprake was van handel vanuit de inrichting, met de daarmee gepaard gaande overlast en zware criminaliteit. Ook de vergelijking die verweerder heeft gemaakt met het geval zoals aan de orde in de uitspraak van de voorzieningenrechter in SBR 04/2659) gaat niet op aangezien in die situatie sprake was van de vondst van een geladen vuurwapen in een ruimte die tot de horeca-inrichting behoorde en die gebruikt werd door personen die direct bij de bedrijfsvoering betrokken waren. Zoals verweerder ook ter zitting heeft erkend duidt een dergelijke situatie op een structureel probleem bij het beheer van de inrichting, nog afgezien van de overige tekortkomingen die in dat geval aan de orde waren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/05a782aa3583742ed47c0b2c378316823ccd3cf8ab9b14ebf8c001bbb4e6449d | shasum -a 256