Alinea 409 Rechtbank Utrecht 6 juni 2007

5.30. Voor zover Spaarbeleg heeft willen betogen dat haar wil erop was gericht om een overlijdensrisicoverzekering deel uit te laten maken van de KoersPlanovereenkomst en zij, bij gebreke aan wilsovereenstemming hierover, de KoersPlanovereenkomst niet zou zijn aangegaan, overweegt de rechtbank als volgt. Gelet op de wijze van totstandkoming van de KoersPlanovereenkomsten doet Spaarbeleg een aanbod tot het aangaan van een KoersPlanovereenkomst door toezending van de reeds genoemde stukken, waaronder de Algemene Voorwaarden. Een dergelijk aanbod is te kwalificeren als een rechtshandeling, die ingevolge artikel 3:33 BW een op een rechtsgevolg gerichte wil die zich door een verklaring heeft geopenbaard, vereist. Indien de wil van Spaarbeleg er al op gericht is geweest om een overlijdensrisicopremie in te houden op de inleg van de deelnemers aan het KoersPlan, dan heeft deze wil, zoals in het voorgaande is overwogen, zich niet door een verklaring geopenbaard. Deze discrepantie tussen wil en verklaring dient echter, gelet op de omstandigheden van het geval, voor rekening van Spaarbeleg e blijven en kan door haar niet tegengeworpen worden aan de deelnemers van het KoersPlan. Spaarbeleg is immers een professionele partij, die zelf het KoersPlan heeft ontwikkeld en in de markt gezet en daarom ook alle zeggenschap heeft gehad over de wijze waarop zij dit product en de daaruit voortvloeiende verplichtingen presenteerde. Spaarbeleg heeft er om haar moverende redenen voor gekozen om de verplichting tot het betalen van een overlijdensrisicopremie in zeer bedekte termen en alleen in haar algemene voorwaarden op te nemen, terwijl zij ook voor een andere vorm had kunnen kiezen, die niet voor misverstanden vatbaar was. Nu de wijze waarop Spaarbeleg dit in haar Algemene Voorwaarden 1989 heeft gedaan, door de rechtbank onvoldoende wordt geacht om een premiebetalingsverplichting voor de wederpartij in het leven te roepen, dienen de gevolgen van dit oordeel voor rekening van Spaarbeleg te blijven, in die zin dat Spaarbeleg er niet op had mogen vertrouwen dat er bij haar wederpartij wilsovereenstemming bestond over het inhouden van een overlijdensrisicopremie op de te betalen inleg.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/b40684930bf3be9c144108586e504f3f4f70ffabe81146013bd53e584431f40c | shasum -a 256