Alinea 55 Rechtbank Utrecht 8 november 2011

2.25 De rechtbank volgt het oordeel van de RCE en verweerder. In de reeds genoemde uitspraak van de ABRvS van 10 oktober 2007 is overwogen dat bij de afweging of een vergunning als bedoeld in bedoeld in artikel 11 van de Monumentenwet zal worden verleend, de belangen van een aangrenzend monument geen rol spelen. In haar uitspraak van 15 november 2006 (LJN: AZ2248) heeft de ABRvS overwogen dat zelfs indien vaststaat dat de omgeving van het beschermde monument een rol heeft gespeeld bij de aanwijzing, hetgeen in het onderhavige geval gelet op de door de RCE in zijn advies van 26 januari 2011 verwoorde waardestelling van het gemeentehuis het geval lijkt te zijn, de enkele grond dat mogelijk afbreuk wordt gedaan aan de omgeving geen reden is om een monumentenvergunning te weigeren. In deze uitspraak is voorts overwogen dat de wetsgeschiedenis van de Monumentenwet evenmin een aanknopingspunt biedt voor een, door eiseres kennelijk voorgestane, ruime uitleg van het begrip ‘verstoren’ uit artikel 11, tweede lid, aanhef en onder a, van de Monumentenwet. In de memorie van toelichting op het wetsvoorstel voor deze wet (TK 1986-1987, 19 881, nr.3, p.18) is vermeld dat het begrip ‘verstoren’ vooral ziet op een mogelijke aantasting van archeologische monumenten. Die situatie doet zich in het onderhavige geval niet voor.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/730f7842784d0a5dda6482cb3f1a6a47d1da1e1209be8c0f00700522e7947554 | shasum -a 256