Alinea 238 Rechtbank Utrecht 21 december 2011

4.19. Artikel 3:44 lid 3 BW bepaalt, voorzover in deze procedure relevant, dat bedrog aanwezig is, wanneer iemand een ander tot het verrichten van een bepaalde rechtshandeling beweegt door enige opzettelijk daartoe gedane onjuiste mededeling of door het opzettelijk daartoe verzwijgen van enig feit dat de verzwijger verplicht was mede te delen. Gelet op de hierboven beschreven gang van zaken concludeert de rechtbank dat [W] níet is bewogen tot het sluiten van de vaststellingsovereenkomst door mogelijke leugens van [Z] en haar achterliggers en/of door opzettelijke verzwijging door [Z] en haar achterliggers over feiten waarvoor mogelijk op hen een mededelingsplicht rustte. Immers, [W] hield er op het moment van het ondertekenen van de vaststellingsovereenkomst en ook daarna uitdrukkelijk rekening mee dat [Z] en haar achterliggers tegen haar hadden gelogen over betalingen, of een toezegging daartoe, aan [C] in verband met zijn verklaringen, en dat [Z] met betrekking tot [C] informatie voor haar had verzwegen die van belang was voor haar afweging om te schikken. Het bestuur van [W] heeft ondanks haar twijfels, onder zware druk van (grote) aandeelhouders van [W], bewust het risico aanvaard dat [Z] of haar achterliggers [C] in verband met zijn verklaringen hebben betaald dan wel een beloning in het vooruitzicht hebben gesteld. Van bedrog in de zin van artikel 3:44 lid 3 BW is dus geen sprake. Hieruit volgt dat de vraag of [Z] en haar achterliggers daadwerkelijk tegen [W] hebben gelogen dan wel feiten hebben verzwegen ten aanzien waarvan op hen een mededelingsplicht rustte, zoals [W] stelt en [Z] gemotiveerd heeft betwist, niet hoeft te worden beantwoord. Evenmin hoeft te worden vastgesteld óf [C] een betaling of een toezegging daartoe heeft gekregen, in ruil voor zijn verklaringen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/db4769f779701853da5955f53f624583f393d0ddab36d97e8e93f391268b2b3b | shasum -a 256