Citaat | Rechtbank Utrecht 8 februari 2012

Alinea 140 Rechtbank Utrecht 8 februari 2012

Een alinea uit Rechtbank Utrecht 8 februari 2012, ECLI:NL:RBUTR:2012:BW1631.

4.14. Dat deze regel zich niet beperkt tot bouwzaken blijkt onder meer uit de uitspraak van het Supreme Court of Virginia van 17 september 1993 in de zaak Ward v. Ernst & Young 435 S.E.2d 628 (1993). Daarin werd geoordeeld dat Ward geen schadevergoeding wegens ‘economic loss’ kon vorderen wegens het beweerdelijk onjuist uitvoeren van diensten die (door Ernst & Young) werden verleend op basis van een overeenkomst waarbij hij zelf geen partij was (maar alleen de onderneming HAZCO waarvan Ward enig aandeelhouder was). De gevorderde schade (‘economic loss’) aan de zijde van Ward was het gevolg van het feit dat Ward op de juistheid van de door Ernst & Young in het kader van die overeenkomst uitgevoerde diensten (het opstellen van de cijfers van HAZCO) was afgegaan en daardoor garanties had verstrekt aan de koper van de onderneming. Ook in dat geval paste het Supreme Court van de staat Virginia de economic loss regel toe en werd de afwijzing van de vordering van Ward door een lagere rechter op die grond bevestigd.

Zelf controleren

Voor dit citaat hoeft niemand Bron op zijn woord te geloven. Het document dat rechtspraak.nl publiceerde, staat op https://bron.page/api/v1/blobs/e625c8d4199fa9671fe7eb9907707b4453df630bbac39a20ef1eec5918fc3a76. Wie het ophaalt en de SHA-256 ervan berekent, krijgt e625c8d4199fa9671fe7eb9907707b4453df630bbac39a20ef1eec5918fc3a76, en de alinea staat in dat document op bytes 41743 tot 42799.