Alinea 40 Rechtbank Utrecht 9 oktober 2012

De omstandigheden zoals onder 2 vermeld, leiden niet tot niet-ontvankelijkheid van het openbaar ministerie. De ‘debriefing’ en het als verdachte aanmerken van de verbalisanten een dag voor hun verhoor als getuige, leveren geen verzuim op in de zin van artikel 359a Wetboek van Strafvordering. Deze omstandigheden vallen immers niet onder het voorbereidende onderzoek van de strafzaak tegen verdachte. De ‘debriefing’ waaraan verbalisanten hebben deelgenomen had een onderdeel kunnen vormen van het voorbereidend onderzoek, indien deze bijeenkomst tot doel had gehad of ertoe heeft geleid dat de inhoud van de processen-verbaal van bevindingen en de overige door de verbalisanten af te leggen verklaringen, op elkaar zijn afgestemd of feiten zijn verdraaid. De rechtbank is echter van oordeel dat daarvoor geen aanwijzingen bestaan. ‘Debriefing’ is een gebruikelijke gang van zaken na een gebeurtenis als de onderhavige, om in algemene zin het verloop van zaken te bespreken om daaruit lessen te kunnen trekken en om betrokkenen de gelegenheid te bieden emoties met elkaar te delen. Niet gebleken is dat de ‘debriefing’ in dit geval een ander doel had. Tussen de bevindingen en verklaringen van de verbalisanten bestaan bovendien wezenlijke verschillen, hetgeen kan worden gezien als een contra-indicatie voor afstemming en verdraaiing van feiten. Voor zover verbalisanten wel op de hoogte waren van elkaars ervaringen als gevolg van de ‘debriefing’ of het lezen van het dossier, is niet gebleken dat zij hiervan doelbewust en met grove veronachtzaming van de belangen van verdachte gebruik hebben gemaakt bij het opstellen van hun processen-verbaal.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2f8b9e88f3836cb65e25a0f9688869b1934bbca2ab5c60922ffba4907de17429 | shasum -a 256