Alinea 113 Rechtbank Utrecht 23 november 2012

“(…) Ik meen mij te herinneren dat mijn secretaresse door middel van woord en gebaar aan mij duidelijk maakte dat zij [verdachte] zelf aan de telefoon had. Vervolgens kreeg ik hem inderdaad aan de lijn. (…) Hij zei dat hij het nut van een pleidooi eigenlijk helemaal niet inzag. (…) Vervolgens begon mr. [verdachte] in te gaan op de merites van de zaak. Hij zei: “laten we het nu eens over die samenwerkingsovereenkomst hebben” (…) Er ontstond een twistgesprek over de zaak zelf. Ik ging daarin mee (…) Op een gegeven moment zei mr. [verdachte] dat hij de argumenten van de andere advocaten eigenlijk heel plausibel vond en dat ik (Chipshol) naar zijn mening eigenlijk helemaal geen zaak had. U vraagt mij welke opmerkingen mr. [verdachte] noemde die de andere raadslieden over mij zouden hebben gemaakt. [verdachte] antwoordde dat mijn cliënten van die ruziemakers waren en dat ze aan mij dus een hele goeie hadden. (…) Mr. [verdachte] heeft tijdens het telefoongesprek geen reden opgegeven voor het feit dat hij met andere advocaten had gesproken. Hij heeft wel gezegd dat hij net zo open met hen had gesproken als met mij.(…)”

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/44fd5215ee83f5d849e746565d6c1db52178e5c4f2eb044ddbe49316179c5be9 | shasum -a 256