Alinea 169 Rechtbank Utrecht 23 november 2012

Daar staat tegenover dat de verklaring van [advocaat E] dat de verdachte telefonisch met hem heeft gesproken, wordt ondersteund door de hiervoor aangehaalde brief van [advocaat E] van 12 december 1994, waarin melding wordt gemaakt van een telefoongesprek tussen de verdachte en [advocaat E]. Deze brief is geschreven direct na de pleidooizitting van 8 december 1994 en dus ruim voordat de verdachte de procedure tegen [advocaat E] is gestart. Wat echter opvalt in deze brief is dat hierin juist geen melding wordt gemaakt van de inhoudelijke opmerkingen over de zaak die de verdachte volgens [advocaat E] zou hebben gemaakt in dat telefoongesprek. In die brief is met name ingegaan op de wijze waarop [advocaat E] en zijn cliënten zijn bejegend op de zitting van 8 december 1994 en de gang van zaken met betrekking tot het pleidooi, de spreektijd en de ingediende stukken. Het zou naar het oordeel van de rechtbank voor de hand gelegen hebben dat, indien de verdachte de zaak inhoudelijk met [advocaat E] zou hebben besproken, daarvan in deze brief melding zou zijn gemaakt. De brief had immers als doel om de verdachte van de zaak af te laten halen, en het inhoudelijk bellen, zoals door [advocaat E] beschreven, zou dit stellig tot gevolg hebben gehad.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/44fd5215ee83f5d849e746565d6c1db52178e5c4f2eb044ddbe49316179c5be9 | shasum -a 256