Alinea 83 Rechtbank Utrecht 23 november 2012

De officieren van justitie achten het eerste ten laste gelegde feit wettig en overtuigend bewezen. Zij baseren zich daarbij op de door [advocaat E] en zijn secretaresse, mevrouw [secretaresse advocaat E], onder ede afgelegde verklaringen, en op de inhoud van de op 12 december 1994 door [advocaat E] aan de president van de rechtbank ’s-Gravenhage gestuurde brief, waarin melding wordt gemaakt van een telefoongesprek tussen [advocaat E] en verdachte. Voorts hebben zij erop gewezen dat door de rechtbank Rotterdam in de door verdachte tegen [advocaat E] aangespannen procedure is geoordeeld dat het beschikbare bewijsmateriaal duidelijke aanwijzingen bevat dat op 6 december 1994 telefonisch contact tussen verdachte en [advocaat E] heeft plaatsgevonden. Ook het Hof ’s-Gravenhage heeft in hoger beroep – behoudens tegenbewijs – bewezen geacht dat verdachte voorafgaande aan de pleidooien van 8 december 1994 heeft gebeld met [advocaat E]. De ontkenning van verdachte dat het desbetreffende telefoongesprek zou hebben plaatsgevonden wordt, aldus de officieren van justitie, op geen enkele manier feitelijk onderbouwd. Voorts zijn de officieren van justitie van mening dat verdachte zich bewust moet zijn geweest van de valsheid van zijn verklaring en deze valse verklaring derhalve opzettelijk heeft afgelegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/44fd5215ee83f5d849e746565d6c1db52178e5c4f2eb044ddbe49316179c5be9 | shasum -a 256