Alinea 95 Rechtbank Utrecht 23 november 2012

De verdediging stelt voorop dat de verdachte ontkent met [advocaat E] te hebben gebeld. Dat een dergelijk telefoongesprek zou hebben plaatsgevonden, volgt ook niet uit dossier. Volgens de verdediging zijn de verklaringen van [advocaat E] over zowel het vermeende telefoongesprek als over andere hiermee in verband staande onderwerpen, aantoonbaar onbetrouwbaar en in strijd met de verklaringen die andere getuigen hebben afgelegd en kunnen daarom niet voor het bewijs worden gebruikt. De door de secretaresse van [advocaat E], mevrouw [secretaresse advocaat E], afgelegde verklaringen kunnen evenmin voor het bewijs worden gebruikt. Deze verklaringen zijn niet consistent, op belangrijke onderdelen niet te rijmen met de verklaringen van [advocaat E] en op onderdelen ook in strijd met de verklaringen die andere getuigen hebben afgelegd. Bovendien kan, aldus de verdediging, niet worden uitgesloten dat [secretaresse advocaat E] zich heeft vergist in haar verklaring dat zij de verdachte aan de lijn heeft gehad, nu zij ruim 10 jaar na het vermeende telefoongesprek voor het eerst een verklaring hierover heeft afgelegd. Op grond van de brief van 12 december 1994 die [advocaat E] aan de toenmalige president van de rechtbank ‘s-Gravenhage heeft gestuurd kan, aldus de verdediging, evenmin worden geoordeeld dat het telefoongesprek heeft plaatsgevonden. De inhoud van de brief stemt niet overeen met hetgeen [advocaat E] hierover jaren later heeft verklaard. De verdachte heeft van begin af aan stellig ontkend met [advocaat E] te hebben gebeld. Voor zover de rechtbank van oordeel mocht zijn dat de verdachte wel met [advocaat E] zou hebben gebeld, heeft de verdediging gesteld dat de verdachte geen opzet heeft gehad op het afleggen van een valse verklaring.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/44fd5215ee83f5d849e746565d6c1db52178e5c4f2eb044ddbe49316179c5be9 | shasum -a 256