Alinea 24 Rechtbank Utrecht 21 december 2012

Ten aanzien van het eerste feit op de tenlastelegging heeft de verdediging een primair en een subsidiair standpunt ingenomen. Primair heeft de raadsman vrijspraak bepleit. Daartoe heeft de raadsman aangevoerd dat bij het aangetroffen DNA-mengprofiel sprake kan zijn van secundaire overdracht waardoor het aantreffen van het DNA-mengprofiel niet veelzeggend is. Daarnaast heeft de raadsman – ter onderbouwing van zijn primair ingenomen standpunt – enkele opmerkingen gemaakt over de bewijswaarde van een DNA-mengprofiel zodat, naar de mening van de raadsman, niet kan worden geconcludeerd dat de donor van het celmateriaal bij het onderzochte feit is betrokken. Zelfs indien ervan wordt uitgegaan dat het gevonden DNA-materiaal met zekerheid van verdachte is, dan nog zou dit niet bewijzen dat verdachte in de woning van slachtoffer [slachtoffer] aanwezig is geweest, aldus de raadsman. Voorts is de raadsman van mening dat directe betrokkenheid van verdachte bij het feit evenmin is af te leiden uit de door de officier van justitie naar voren gebrachte bewijsmiddelen, zoals (ondermeer) de OVC-gesprekken met medeverdachte [medeverdachte 1]. Volgens de raadsman heeft verdachte de door de officier van justitie genoemde bewijsmiddelen op een aannemelijke manier weerlegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/7320bc0a1f9ee891a87c24908fd825886ee281ff461517089c59917938282670 | shasum -a 256