Alinea 96 Rechtbank Zutphen 27 oktober 2004

Coutts heeft niet weersproken dat zij na aanvankelijk maandelijks op een gegeven moment in 2002 wekelijks en tenslotte in 2003 bijna dagelijks op de hoogte werd gesteld van de financiële situatie van CED, zodat Coutts wist en in ieder geval behoorde te weten dat, zodra zij de financiering van CED zou staken, een faillissement van CED met vele onbetaald gebleven schuldeisers het onafwendbaar gevolg zou zijn. Immers, als gevolg van de voltooiing van de reorganisatie van CED was CED op 18 juni 2003 toen het bedrijfspand werd geleverd, nog niet meteen een onderneming die zonder de steun van Coutts “op eigen benen” kon staan. Of de reorganisatie het beoogde gevolg zou hebben, was een vraag die op dat moment nog in de toekomst lag, waarbij de ongunstige ontwikkelingen in de branche waarin CED opereerde vanzelfsprekend een belangrijke rol spelen. Evenmin mag uit het oog worden verloren dat Coutts er voor de levering van het bedrijfspand van op de hoogte was dat het pand aanzienlijk minder opbracht dan zij naar haar eigen stellingen had verwacht, zodat de veronderstelling van Coutts dat na de verkoop van bedoeld pand (bij conclusie van dupliek hebben [gedaagde, bestuurder 1] en Coutts zich op het standpunt gesteld dat de verkoopprijs € 1.475.000,-- bedroeg en aflossing van de door de ING bank aan CED verstrekte hypothecaire geldlening van € 1.168.938,-- aanzienlijke liquiditeiten voor CED zouden vrijkomen, al vóór 18 juni 2003 niet meer realistisch was, temeer niet indien Coutts gevolgd zou worden in haar stelling dat CED uit de verkoopopbrengst de beweerdelijk door Coutts verstrekte leningen zou moeten aflossen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2c07e68aae5eaa91a49011da6def10eed120a011398abcaf7e58eaa0414e7d4a | shasum -a 256