Onder 4.1. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 8 oktober 2013

Ingevolge art. 3:317, eerste lid, BW kan de verjaring van een rechtsvordering tot nakoming van een verbintenis worden gestuit door een ‘schriftelijke aanmaning’ of ‘een schriftelijke mededeling waarin de schuldeiser zich ondubbelzinnig zijn recht op nakoming voorbehoudt.’ Tussen partijen is niet in geschil dat de e-mail van 5 juli 2010 als schriftelijk in vorenbedoelde zin kan worden aangemerkt. Uit vaste rechtspraak van de Hoge Raad blijkt dat dit artikel moeten worden begrepen in het licht van de strekking van de stuitingshandeling, welke neerkomt op een – voldoende duidelijke – waarschuwing aan de schuldenaar dat hij er ook na het verstrijken van de verjaringstermijn rekening mee moet houden dat hij de beschikking houdt over zijn gegevens en bewijsmateriaal opdat hij zich tegen een dan mogelijkerwijs alsnog door de schuldeiser ingestelde vordering kan verweren. Bij de uitleg van de strekking van de e-mail van 5 juli 2010 komt het er derhalve op aan of [gedaagden] daaraan redelijkerwijs de betekenis heeft moeten toekennen dat Themis Vastgoed B.V. zich ondubbelzinnig haar recht op nakoming heeft voorbehouden.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/f0fcd554176aada2e1ad808e75a21957621cb2115bd2b6f1c3be7bbfec3f7645 | shasum -a 256