Onder 6.3 Rechtbank Zeeland-West-Brabant 19 mei 2014

De psycholoog heeft in zijn rapport van 3 januari 2014 op grond van de beschikbare informatie proberen aan te geven hoe de ziekelijke stoornissen van verdachte hebben geleid tot de gedragskeuzen en gedragingen ten tijde van het tenlastegelegde. Hij komt tot het scenario dat verdachte al langer rond liep met gevoelens van ontevredenheid over de behandeling bij de instelling waar verdachte verbleef, en mogelijk tot de slotsom is gekomen dat hij iets moest doen om de aandacht op zichzelf te vestigen. Uit het onderzoek is volgens de psycholoog naar voren gekomen dat er veel woede in verdachte was en dat verdachte ontregeld raakt als deze woede naar buiten komt. Mede door zijn verstandelijke handicap beschikt hij over weinig cognitief vermogen inhoudelijke gedachtevorming in betere banen te leiden en kan hij zich bij confrontaties met stressvolle gebeurtenissen nauwelijks in bedwang houden. De psycholoog veronderstelt dat het zou kunnen zijn dat het slachtoffer inderdaad tegen hem heeft gezegd er niet meer te willen zijn, dat verdachte zijn innerlijke woede niet meer kon tegenhouden en hem in blinde woede begon te steken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4a91eb3fa985e120450aab70b03e673443cc86cbc9d7cc5c99c851a767e9f069 | shasum -a 256