Onder 4.2. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 18 mei 2016

Mogelijk zag [gedaagde] er de urgentie niet van om zijn opvolging als pachter schriftelijk vast te leggen, zolang [vader van eisers] hem feitelijk als pachter accepteerde. Maar die schriftelijke vastlegging werd voor hem actueel toen hem is meegedeeld dat de tenaamstelling van de pachtovereenkomst niet in het kader van het ruilplan gewijzigd kan worden. Ten onrechte is [gedaagde] vervolgens passief gebleven. Nadat zijn verzoek tot wijziging van de tenaamstelling van de pacht was afgewezen, had hij zich moeten laten informeren over zijn rechtspositie en in overleg moeten treden met [vader van eisers] . Beide heeft hij nagelaten. Daarom komt hem geen beroep toe (zoals ter zitting gedaan) op zijn goede trouw. Indien [vader van eisers] toen niet bereid zou zijn geweest om met [gedaagde] een onderhandse akte op te maken omtrent diens opvolging als pachter, dan had [gedaagde] onmiddellijk de schriftelijke vastlegging van de pachtovereenkomst moeten vorderen teneinde zijn rechten veilig te stellen in het kader van de ruilverkaveling. Het komt daarom voor zijn rekening en risico dat niet hij, maar [vader gedaagde] als de pachter is ingeschreven van de percelen K415 en K554.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/0cd0d065fa311001c30f8394adbff8e4cc2ddb03254d4a5951c855437b75d2f7 | shasum -a 256