Onder 3.8 Rechtbank Zeeland-West-Brabant 7 september 2016

Naar het oordeel van de kantonrechter heeft het verweer van [gedaagde] tot consequentie dat door [eiser] de kosten voor zorgverlening aan mevrouw [naam 1] niet in rekening kan brengen, nu het contract tussen [eiser] en [gedaagde] dit uitsluit. Tussen partijen is onbetwist dat het hier medisch noodzakelijke zorg betreft die valt onder de dekking van de zorgverzekeringswet. Aldus zou deze consequentie tot gevolg hebben dat [eiser] , de arts waarvoor mevrouw [naam 1] heeft gekozen, feitelijk de zorg niet zou kunnen verlenen, althans niet op de wijze waartoe zijn professionele standaard hem toe dwingt (hier: door een multidisciplinaire behandeling met behulp van niet-BIG-geregistreerde mede-behandelaars), nu hij deze niet in rekening kan brengen en van een professioneel zorgverlener niet verwacht mag worden dat hij zijn behandeling gratis verleent. In lijn met de overwegingen van de aangehaalde uitspraak van de Cbb, zou een dergelijke opstelling van [gedaagde] in strijd zijn met de artikelen 11 en 13 van de Zvw, nu daarmee het recht op zorg door een zelfgekozen arts illusoir wordt. Het door [gedaagde] geopperde alternatief: [eiser] had zelf de zorg dienen te verlenen, stuit af op het argument van [eiser] dat dit in strijd is met zijn professionele standaard. Dit argument is door [gedaagde] onvoldoende onderbouwd betwist, zodat van de juistheid daarvan moet worden uitgegaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e5cee9b13f561033763c3e64b9f9ce6099595bf961601366478eb83dc69690a1 | shasum -a 256