Onder 4.3. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 21 december 2016

Het radioverkeer tussen de [schip 1] en de centrale Zandvliet is de [schip 2] ontgaan terwijl haar dat eigenlijk niet mocht ontgaan. Dat verwijt valt echter in het niet tegenover het feit dat de [schip 1] geen contact heeft opgenomen met de [schip 2] , het schip waar zij voorlangs wilde kruisen. Verder is het onbekend wat het gevolg zou zijn geweest als de [schip 2] het bericht van de [schip 1] aan de centrale Zandvliet wel zou hebben gehoord. Het was immers de [schip 1] die oordeelde dat zij voorlangs kon kruisen, terwijl zij gezien de voorrangspositie van de [schip 2] niet hoefde te verwachten dat deze vaart zou minderen of haar koers zou verleggen. Het niet goed uitluisteren van het radioverkeer is niettemin een verwijt dat de [schip 2] kan worden gemaakt. Het verwijt is gezien de omstandigheden, zo klein dat het niet leidt tot medeschuld. Door de [schip 2] is betwist dat zij geen maatregelen heeft genomen ter voorkoming van de aanvaring. Namens de [schip 1] is er op gewezen dat de loods zijn opdracht aan de roerganger een stuurboord manoeuvre uit te voeren heeft herhaald omdat de roerganger niets deed. Tijdens de comparitie van partijen is er op gewezen dat die roerganger door de nautische commissie is gehoord en dat hij daar heeft verklaard de eerste opdracht wel te hebben uitgevoerd. De loods heeft de opdracht herhaald omdat hij geen direct effect zag. Door deze betwisting vervalt ook dit verwijt dat aan boord geen maatregelen zijn genomen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/01a0567da2cdf09231cbd20b9102a47edcc44c9c05cb151476357a3602c930c8 | shasum -a 256