Onder 4.6.2. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 14 februari 2017

De rechtbank stelt vast dat bij de aangifte VPB 2012 een bedrag van € 723.374 in aftrek is gebracht als inkoopkosten. Vast staat dat dit bedrag betrekking heeft op zes van [A] afkomstige facturen uit 2012 en dat dit bedrag door belanghebbende is betaald. De facturen zijn onder meer voorzien van betaalgegevens, het aantal "applications" en het per "application" in rekening gebrachte tarief. Gelet hierop is derhalve sprake geweest van feitelijke uitgaven door belanghebbende waaraan facturen ten grondslag liggen. Naar het oordeel van de rechtbank hebben de betreffende facturen ook voldoende realiteitsgehalte. De rechtbank overweegt dienaangaande dat zij aannemelijk acht dat er in 2012 in China activiteiten moeten zijn verricht. Alvorens een Chinese kok in een Nederlands restaurant aan het werk kan gaan, dienen immers diverse papieren in orde te zijn. Niet in geschil is dat de koks uit China ook naar Nederland zijn gekomen om hier werkzaamheden te verrichten. De werkzaamheden om het papierwerk daarvoor in orde te maken zullen dus moeten zijn verricht. Vast staat verder dat die betreffende werkzaamheden tot en met september 2011 werden verricht door [A BV] (zie 2.5). De door [A BV] gefactureerde kosten heeft de inspecteur volledig in aftrek toegestaan. Vast staat ook dat na september 2011 in de aangifte geen andere kosten ter zake van het betreffende papierwerk in aftrek zijn gebracht dan de door [A] gefactureerde bedragen. Dat de Chinese autoriteiten niet bekend zijn met (een vestiging van) [A] in China terwijl [A] een aanzienlijke omzet had, 435 "applications" in (slechts) zes facturen worden gefactureerd en de betaaltermijn van de facturen zes maanden is, kan op zichzelf tot twijfel leiden, maar rechtvaardigt, gelet op hetgeen hiervoor is overwogen, niet de conclusie dat de facturen niet waarheidsgetrouw zijn. De stelling van de inspecteur dat [A] heeft gefactureerd voor aanvragen waarvoor geen werkzaamheden in China zijn of hoefden te worden verricht omdat voor de desbetreffende personen reeds een aanvraag TWV is ingediend, wordt door de rechtbank verworpen. De stukken van het geding bevatten niet de bij de facturen van 2012 behorende bijlagen, waarop de namen van de koks zouden moeten staan, noch een Excel bestand zoals voor het boekjaar 2010/2011 is opgesteld (zie 2.15) en ook anderszins kan niet worden vastgesteld of er personen zijn waarvoor meer dan één "application" is gefactureerd. Hetgeen de rechtbank hiervoor heeft overwogen, in onderlinge samenhang gezien, rechtvaardigt niet de conclusie dat de facturen onvoldoende realiteitsgehalte hebben. De inspecteur heeft de aftrek van de daarmee gemoeide kosten dan ook ten onrechte geweigerd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/dddcf06e1016915f78be12ca3a2966eccb76be75e71a5b65c35c13bf9c50f19b | shasum -a 256