Onder 7.4 Rechtbank Zeeland-West-Brabant 23 januari 2017

De rechtbank overweegt dat het feit dat de verhuurder de huurovereenkomst heeft ontbonden een voorzienbaar gevolg is van het aantreffen van drugs in de woning die voor verkoop, verstrekking of aflevering bestemd zijn. De verhuurder heeft daarover zelf een beslissing genomen die bovendien nog kan worden getoetst door de rechter en – behoudens andere bijzondere omstandigheden – hoeft de burgemeester daarop niet te anticiperen. De ontbinding hoeft daarom op zichzelf genomen geen rol te spelen bij de beantwoording van de vraag of de burgemeester de sluiting van de woning mocht handhaven. De rechtbank verwijst hierbij naar een uitspraak van de AbRS van 14 september 2016 ECLI:NL:RVS:2016:2464. Eiser heeft voorts niet aannemelijk gemaakt dat verdere bijzondere omstandigheden bestaan die het noodzakelijk maken dat hij in de woning blijft wonen. Eiser heeft niet voldoende aannemelijk gemaakt dat de sluiting van de woning voor hem - ernstige - psychische gevolgen heeft. De door eiser ingebrachte informatie van psychiater [naam psychiater] is in dit kader onvoldoende omdat die verklaring slechts vermeldt dat eiser in het verleden last heeft gehad van ernstige stemmings- en spanningsklachten. De verklaring zegt niets over de periode waarover het thans gaat. Voorts heeft eiser niet aannemelijk gemaakt dat hij de komende jaren, waarbinnen hij gelet op het door de woningbouwverenigingen gesloten convenant niet voor een sociale huurwoning in aanmerking komt, geen sociale woning buiten Tilburg dan wel een woning in de vrije sector binnen Tilburg kan huren. Hierbij wordt betrokken dat eiser ter zitting heeft toegelicht dat hij thans een kleine kamer huurt. Naar het oordeel van de rechtbank heeft toepassing van de Beleidsregels niet tot voor eiser zodanig onevenredige gevolgen geleid dat de burgemeester van zijn beleid had moeten afwijken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a7f8cb6eeed75f10827c89f5ae1399b902c7729feaab43ec6413c10f3614ddc4 | shasum -a 256