Onder 4.9. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 7 februari 2018

Het gaat hier om professionele partijen die vaker met een soortgelijke situatie te maken zullen hebben. ING Lease deelt in de brief van 12 februari 2014 mee dat zij per faillissementsdatum een vordering heeft. Zij wijst op het gevolg van het faillissement, “artikel 13.1.c”, in die zin dat alle bedragen die failliet verschuldigd is direct opeisbaar zijn. De vorderingen zijn onderscheiden in “resterende termijnen, achterstand, vertragingsrente, restwaarde einde contract” en zijn gebaseerd op de betekenis die ING Lease aan bepalingen van de leaseovereenkomst toekent. In de brief van 12 december 2014 bevestigt ING Lease dat de SOLB-overeenkomst met de brief van 12 februari 2014 is beëindigd wat betreft de leaseovereenkomst. Gelet op de vorderingen in de brief van 12 februari 2014 die zien op de leaseovereenkomst, waarbij ING lease geen aanspraak meer maakt op nakoming van de verplichting maandelijks leasetermijnen te betalen na 20 mei 2014, en de bevestiging bij brief van 12 december 2014 mochten de curatoren begrijpen dat ING Lease bij brief van 12 december 2014 de leaseovereenkomst beëindigde. Waar ING Lease stelt dat op 20 mei 2009 aan haar de “economische eigendom” is verkocht volgt uit de SOLB-overeenkomst, die ook op 20 mei 2009 is ondertekend, dat de lease ook per die datum ingaat. De achterstand, want reeds opeisbaar op 12 februari 2014, betrof de periode van een maand van 20 januari 2014 tot 20 februari 2014, en de resterende maanden van de eerste leaseperiode betroffen de periode tot 20 mei 2014, zijnde toevalligerwijs drie maanden, waar artikel 39 Fw ook over spreekt. Of artikel 39 Fw hier van toepassing is wordt later beoordeeld. Voor de beoordeling is voorts van belang dat in de brief nergens melding wordt gemaakt van de gevolgen van het faillissement voor de koopovereenkomst en ook wordt nergens melding gemaakt van “ontbinding, opzegging of beëindiging” van de SOLB-overeenkomst. Artikel 13.1. van de Algemene Bepalingen spreekt slechts over beëindiging van de leaseovereenkomst, niet van de hele SOLB-overeenkomst. De slotsom is dat met de brief van 12 februari 2014 de leaseovereenkomst is beëindigd tegen 20 mei 2014 en niet de hele SOLB-overeenkomst. Dit betekent tevens dat de voorwaarde waaronder ING lease een beroep op ongerechtvaardigde verrijking heeft gedaan niet in vervulling treedt, zodat deze grondslag geen bespreking meer behoeft.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a6defbb4a479895f20f096cccd1dbed02d8076e514c8a2300d8080e9da43c729 | shasum -a 256