Onder 7.1 Rechtbank Zeeland-West-Brabant 8 mei 2024

De officieren van justitie vorderen aan verdachte op te leggen een gevangenisstraf van 7 jaar met aftrek van voorarrest en de maatregel van terbeschikkingstelling met bevel tot verpleging van overheidswege (hierna: tbs met dwangverpleging). Deze tbs is niet gemaximeerd. Bij hun eis hebben de officieren van justitie rekening gehouden met de ernst van de feiten, het advies van de deskundigen en de verminderde toerekeningsvatbaarheid van verdachte. Gelet op de ernst van de feiten en het hoge recidiverisico ziet het Openbaar Ministerie geen mogelijkheid voor een behandeling van verdachte in een voorwaardelijk kader. Daarvoor zijn de ten laste gelegde feiten te ernstig, het aantal slachtoffers te hoog en het tijdsbestek waarbinnen verdachte deze strafbare feiten heeft begaan, te lang. Dat verdachte serieus lijkt te zijn in zijn poging om met behandeling zijn gedrag te veranderen, kan er niet toe leiden dat een tbs met voorwaarden moet worden opgelegd, nu de behandeling van verdachte zich nog in een pril stadium bevindt. De officieren van justitie achten een behandeling in een tbs-kliniek met dwangverpleging dan ook aangewezen. Van belang is voorts dat de wet geen mogelijkheid biedt om naast een tbs met voorwaarden een hogere gevangenisstraf dan 5 jaar op te leggen. Naar de mening van de officieren van justitie is dit gelet op de ernst van de feiten onvoldoende. Zij hebben rekening gehouden met het feit dat de deskundigen hebben geconcludeerd dat verdachte verminderd toerekeningsvatbaar is. Normaal gesproken zouden de richtlijnen van het Openbaar Ministerie een gevangenisstraf van 10 jaar voorschrijven voor dit soort feiten, maar gelet op de verminderde toerekeningsvatbaarheid van verdachte, komen de officieren van justitie uit op een gevangenisstraf van 7 jaar met aftrek van voorarrest.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ffc813cfd553fed02a0c34df48956fd643f50e5fef488457a53a3d2c3b962f7c | shasum -a 256