Onder 6.3. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 25 februari 2026

De onderzoekers zien bij de verschillende tenlastegelegde feiten steeds hetzelfde mechanisme optreden waarbij verdachte impulsief doch steeds vanuit haar afgeweerde angsten opereert. Agressie heeft primair een angstbezwerende functie. Ze zoekt conflicten ter kanalisatie van haar angst en is daarbij prikkelzuchtig. Zij interpreteert intenties van anderen in het algemeen negatief, wat het zoeken van een conflict in haar ogen rechtvaardigt. Verdachte kent geen zelfregulatie, ook daar waar zij overwegingsmomenten had kunnen benutten om van agressief gedrag af te zien, kan zij hier op de grond van haar psychopathologie geen gebruik van maken. Zij heeft geen andere copingmechanismen bij stress dan agressieve reacties. Zij heeft geen andere probleemoplossende vaardigheden aangeleerd. Middelen die zij in samenhang met haar psychopathologie gebruikt – faciliteren haar agressieve reacties of jagen deze aan. Zij wordt op geen enkele manier geremd door gewetens- of empathische functies. Deze zijn lacunair ontwikkeld. Als verdachte zoals bij het tenlastegelegde feit 1 (openlijke geweldpleging in vereniging, gepleegd op 26 oktober 2024) en feit 4 (bedreiging met een misdrijf tegen het leven gericht 25 juni 2025) het gevoel heeft dat ze haar moeder of vriendin moet beschermen, wordt het mechanisme in nog sterkere mate aangesproken.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/3f3117fed8654ae0df63400661b542f1b7b0190f7ea21d6d8bccaa981dfda2a7 | shasum -a 256