Onder 4.11. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 3 juni 2026

[partij] ter zitting gemotiveerd weersproken. Daarbij is informatie over haar betaalgedrag bij de vorige pensionstal die [de V.O.F.] volgens haar stellingen van horen zeggen en via sociale media heeft verkregen, volstrekt onvoldoende om een beroep op het overeengekomen retentierecht te rechtvaardigen. En tot slot bood ook de - onder voorwaarden - in het vooruitzicht gestelde opschorting van verdere huurbetalingen geen geldige reden om het retentierecht te gebruiken teneinde betaling van twee maanden huur te forceren. Zoals uit de hierboven genoemde brief/e-mail van 30 oktober 2024 volgt werd de betaling door [partij] opgeschort zolang haar werknemer [persoon 1] niet werd toegelaten tot het terrein van [de V.O.F.] . Aangezien [partij] volgens de overeenkomst haar onderneming mocht drijven bij [de V.O.F.] en daarvoor eigen personeel mocht inzetten (art. 22.2) kwam [de V.O.F.] haar verplichtingen uit de overeenkomst niet na toen zij weigerde [persoon 1] tot het terrein toe te laten. Daartoe bestond geen valide reden. Het gevoel van onveiligheid op eigen terrein dat [vennoot ] of de andere vennoten van [de V.O.F.] bij de eventuele aanwezigheid van [persoon 1] zou(den) ervaren komt de kantonrechter, gehoord [vennoot ] beschrijving van het voorval met het harkje, als niet reëel, althans als niet rationeel voor. Er was eigenlijk helemaal niets aan de hand. Zou [persoon 1] zich al per ongeluk door [vennoot ] bedreigd hebben gevoeld, dan had het eerder op de weg van [vennoot ] gelegen om dat ongemak weg te halen bij [persoon 1] Het wegsturen van [persoon 1] is een bewuste escalatie van het conflict door [de V.O.F.] . [partij] was dan ook bevoegd om in het voorkomende geval dat aan haar en haar personeel geen toegang tot het terrein zou worden verleend, haar betalingsverplichting op te schorten .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/550bd2732306dbed92798755caa87de85c39c18f0e1e0b14d36e0fe369ea483f | shasum -a 256