Onder 4.13. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 3 juni 2026

Dat bedrag zou [partij] verschuldigd zijn indien [de V.O.F.] haar verplichtingen uit de overeenkomst zou zijn nagekomen. Daarvan is echter geen sprake geweest. [de V.O.F.] ontzegde niet alleen een werknemer van [partij] expliciet de toegang tot het terrein. Op 30 oktober 2024 verhinderde zij dat [partij] c.s. enkele paarden uit de door haar gehuurde stallen ophaalde. Toen [partij] de volgende ochtend bezig was om een paard van een klant weg te halen sprak [vennoot ] de wens uit “ Ik hoop dat je zo snel mogelijk vertrekt met alles ” en kreeg [partij] te verstaan: “ Alleen jij hebt toegang, verder niemand. ” . Anders dan [de V.O.F.] stelt werd na de betaling van de huur het personeel van [partij] dus niet toegelaten. Uit die opmerking volgt immers dat niet alleen werknemer [persoon 1] niet meer welkom was, de andere medewerker van [partij] was dat evenmin, alsook de vriend van [partij] en eventuele andere personen die haar volgens een eerdere mededeling van [vennoot ] nog in [persoon 1] ’s plaats bij haar werkzaamheden zouden kunnen helpen. [partij] moest het vanaf die dag klaarblijkelijk alleen zien te rooien. Kennelijk moest zij in weerwil van de huurovereenkomst waarin werd toegestaan dat [partij] met eigen personeel (art. 22.2) bedrijfsactiviteiten verrichtte, de verzorging van de nog aanwezige paarden en het onderhoud van alle door haar gehuurde stallen alleen uitvoeren.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/550bd2732306dbed92798755caa87de85c39c18f0e1e0b14d36e0fe369ea483f | shasum -a 256