Onder 5.10. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 18 februari 2026

Partijen zijn op 18 mei 2020 niet alleen nader overeengekomen dat de op 29 april 2020 afgesproken vergoeding maandelijks zou worden betaald, maar ook dat deze zou worden betaald uit de verkoop van de nieuwe voorraad. De curator stelt dat de aan de verkoop van de verpande activa verbonden kosten pas aan het einde van het boekjaar kunnen worden vastgesteld, zodat niet maandelijks kon worden vastgesteld wat de hoogte van de af te dragen vergoeding is. [persoon 1] heeft hiertegen ingebracht dat partijen een rekenmethode hadden bedacht waarmee de maandelijks te betalen vergoeding kon worden berekend, de zogenoemde ‘sweep’. Ter zitting heeft [persoon 1] toegelicht dat deze afspraak inhield dat aan het einde van de maand de liquiditeiten die op de bankrekening stonden werden afgedragen ter aflossing van deze verplichting. Op enig moment bleef door omstandigheden de verkoop achter, waardoor er minder omzet werd gemaakt en er geen afdracht meer kon plaatsvinden. [persoon 1] stelt dit met [vader] – de financier – te hebben besproken, die daar begrip voor had. [persoon 1] zou met een voorstel komen dat meer op resultaat gebaseerd was. [vader] stond daar wel voor open, maar dit voorstel is nooit op papier gezet en nooit geformaliseerd. [persoon 1] heeft wel op het einde van ieder boekjaar berekend wat de opbrengsten van de activa waren. Dit bedrag verminderd met de redelijke kosten is in de interne – niet gepubliceerde – jaarrekeningen opgenomen als buitengewone last, aldus [persoon 1] .

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2ee488282ded1a33e7aa3c083334b3a68815f0bb0056aa9549ec92c36e48cdaa | shasum -a 256