Alinea 36 Rechtbank Zwolle 17 december 2003

Eiseres stelt zich op het standpunt dat de wetgever met artikel 78 van de WAO heeft voorzien in een gedifferentieerde WAO-premie teneinde werkgevers een financiële prikkel te geven om te voorkomen dat werknemers in de WAO geraken. In artikel 78, zesde lid en onder b van de WAO wordt in dit verband aan de Minister de opdracht gegeven om bij AMvB nadere regels te stellen omtrent de wijze waarop de opslag of korting op basis van het arbeidsongeschiktheidsrisico door verweerder wordt berekend. Eiseres meent dat daarom in ieder geval sprake dient te zijn van een opslag of een korting, en wel op basis van het arbeidsongeschiktheidsrisico. Het gewijzigde Besluit premiedifferentiatie WAO geeft echter aan dat ten aanzien van kleine werkgevers bij vaststelling van het percentage van de gedifferentieerde WAO-premie niet langer rekening wordt gehouden met een opslag of korting op basis van het arbeidsongeschiktheidsrisico van de individuele werkgever. Eiseres meent dat deze uitwerking niet voldoet aan de in artikel 78, zesde lid, aanhef en onder b van de WAO geformuleerde opdracht en niet in overeenstemming is met de bedoeling van de wetgever. Eiseres is derhalve van mening dat de Minister zijn bevoegdheid heeft overschreden en dat het Besluit premiedifferentiatie WAO zoals gewijzigd op 19 november 2002, onverbindend is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2b9a157ad446a3f936db054a56e3b4e353812d126167d285e8863ebc357b4c55 | shasum -a 256