Alinea 35 Raad van State 24 februari 2000

2.7. In de jurisprudentie, zoals de Afdeling die sedert de inwerkingtreding van de Awb heeft ontwikkeld (uitspraak van 6 mei 1997, no. H01.96.0578/C101, AB 1997, 229 en JB 19971118), is de schriftelijke beslissing van een bestuursorgaan op een verzoek om vergoeding van schade, die veroorzaakt zou zijn binnen het kader van de uitoefening door dat orgaan van een aan het publiekrecht ontleende bevoegdheid - ook indien dat verzoek niet op een specifieke wettelijke grondslag is gebaseerd - een publiekrechtelijke rechtshandeling en dus een besluit als bedoeld in artikel 1:3, eerste lid, van de Awb. Op de beslissing op bezwaar die thans in geding is, is evenwel het recht van vóór 1 januari 1994, dat wil hier zeggen het regime van de Wet administratieve rechtspraak overheidsbeschikkingen, van toepassing. Een beslissing van een bestuursorgaan als hierboven bedoeld, is niet erkend als beschikking in de zin van die wet. Aangezien, gelet op het hiervoor overwogene onder 2.5, het verzoek om vergoeding mede een verzoek om een zelfstandig schadebesluit inhoudt, moet worden aangenomen dat verweerders in hun na 1 januari 1994 genomen beslissing op bezwaar in zoverre hebben beoogd in overeenstemming met de op dat moment al in werking getreden Awb te beslissen. De Afdeling volgt verweerders hierin. Dat de bezwarencommissie in haar advies heeft aangegeven dat het bezwaar, indien het betrekking zou hebben op een zelfstandig schadebesluit, niet-ontvankelijk zou moeten worden verklaard, doet hieraan niet af, nu in de beslissing op bezwaar geen niet-ontvankelijkheid op die grond is uitgesproken. Daarom is ook in zoverre sprake van een voor beroep bij de bestuursrechter vatbaar besluit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/05f079ff1b94538cb7a42dc4a50fcdd796861fce73e695f66f1f6ecaa2358062 | shasum -a 256