Alinea 32 Raad van State 12 mei 2000

2.5. De overige bezwaren van appellanten hebben in hoofdzaak betrekking op geluidhinder. Appellante sub 1 en appellanten sub 3 hebben - kort weergegeven - aangevoerd dat de aan de vergunning verbonden geluidvoorschriften niet (kunnen) worden nageleefd. In dit verband zijn onder meer genoemd de geluidbelasting van de kikkerachtbaan, de (disco-)activiteiten in de kikkertuin, de omroepinstallatie en het gejoel van schoolkinderen ter plaatse van de uitstapplaats voor autobussen. Zo blijkt volgens appellante sub 1 uit in haar opdracht verrichte geluidmetingen dat de geluidgrenswaarden worden overschreden. Verder stelt zij dat verweerders zijn uitgegaan van een te hoog achtergrondgeluidniveau van 45 dB(A), omdat volgens haar het stemgeluid van recreanten ten onrechte bij de bepaling van het achtergrondgeluidniveau is betrokken. Daarnaast heeft appellante sub 1 naar voren gebracht dat veel hinder wordt veroorzaakt door stemgeluid van kampeerders nabij de erfgrens van de inrichting. Haars inziens is deze geluidbron ten onrechte niet bij het akoestisch onderzoek betrokken en bovendien worden naar zij betoogt de tuinen van omwonenden onvoldoende beschermd tegen deze vorm van geluidhinder. Alleen met een geluidwal kan volgens appellante sub 1 worden bereikt dat omwonenden geen geluidhinder ondervinden. Verder acht zij de tweede volzin van voorschrift 2.1 onduidelijk.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/685f8baee663fe8fdf195c41cbe81baab70f35825786ee3e23fce5ab5b2b6be1 | shasum -a 256