Alinea 32 Raad van State 3 april 2002

Appellante verkoopt de energiepellets als brandstof. Weliswaar worden de energiepellets verkregen uit afvalstoffen maar gezien de strikte acceptatievoorwaarden, de controle, scheiding en de aard van de bewerking van het door appellante ingenomen bedrijfsafval en gelet op de calorische waarde van de energiepellets, kunnen de energiepellets naar het oordeel van de Afdeling niet worden beschouwd als dezelfde afvalstoffen in een andere gedaante. Verweerder heeft gewezen op de resterende verontreinigde stoffen in de energiepellets en betoogd dat deze daarom niet kunnen worden gebruikt onder dezelfde voorzorgsmaatregelen voor het milieu die bij reguliere brandstoffen worden getroffen. Hij heeft dienaangaande echter geen onderzoek verricht. Overigens is niet gebleken dat bijzondere voorzorgsmaatregelen moeten worden getroffen ter bescherming van het milieu bij de toepassing van de energiepellets. De stelling van verweerder dat appellante zich met de verkoop van de energiepellets ontdoet, voornemens is zich te ontdoen of zich moet ontdoen van afvalstoffen in de zin van artikel 1, aanhef en onder sub a, van de Richtlijn is gelet op het vorenstaande onvoldoende onderbouwd. Daarmee moet de in het bestreden besluit neergelegde motivering niet toereikend worden geacht. Het bestreden besluit is derhalve in strijd met artikel 7:12 van de Algemene wet bestuursrecht.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fb3032b3773a925c56d42c2339a44c9c0baaff4fb308e7cf3a920cea13e5911d | shasum -a 256