Alinea 26 Raad van State 1 mei 2002

2.5. De Afdeling onderschrijft het oordeel van de rechtbank dat voor [verzoeker] door het wijzigingsbesluit van burgemeester en wethouders van 22 juli 1997 een verslechterde planologische situatie is ontstaan ten opzichte van het voorheen geldende regime. Vervolgens heeft de rechtbank echter miskend dat de mogelijkheden waarin de gerealiseerde bestemmingswijziging voorziet voor hem voorzienbaar zijn geweest. Anders dan de rechtbank is de Afdeling van oordeel dat de wijzigingsbevoegdheid, die besloten lag in het op 28 december 1985 onherroepelijk geworden bestemmingsplan, voldoende bepaalbaar was, aangezien deze beperkt was tot de bestemmingen “agrarisch gebied” en “agrarisch gebied met landschappelijke waarden”. In dit geval diende [verzoeker], die binnen laatstgenoemde bestemming woonde, rekening te houden met de mogelijkheid dat in de omgeving van zijn woning een agrarisch bouwblok kon worden gerealiseerd. Gesteld noch gebleken is voorts dat de in het bestemmingsplan opgenomen wijzigingsbevoegdheid beperkingen stelt aan afmetingen of omvang van een te realiseren bouwblok, die bij het wijzigingsbesluit niet zouden zijn inachtgenomen. Gelet op het vorenstaande is de Afdeling van oordeel dat de door [verzoeker] gestelde schade redelijkerwijs voor zijn rekening moet blijven. Derhalve heeft appellant terecht beslist dat deze niet op de voet van artikel 49 van de WRO voor vergoeding in aanmerking komt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/873b985ee0774ac0d1360f699935e969087f570ef9e60ed0ad18c1bd579dfa82 | shasum -a 256