Alinea 45 Raad van State 21 augustus 2002

2.1.2. De Afdeling stelt voorop dat in de besluitketen die leidt tot de inrichting van een bepaald gebied door de rijksoverheid, de provinciale overheden of door regionale openbare lichamen concrete beleidsbeslissingen kunnen worden genomen, die bij de vaststelling van het bestemmingsplan in acht genomen dienen te worden. Indien concrete beleidsbeslissingen kwalificeren als besluiten in de zin van art. 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht, kunnen in de in artikel 24 van de Wet op de ruimtelijke ordening (WRO) genoemde gevallen geen zienswijzen tegen het ontwerp-bestemmingsplan worden ingediend voor zover het ontwerp zijn grondslag vindt in zo’n besluit. Voor regionale structuurplannen is in artikel 36c, eerste lid, laatste volzin, van de WRO, voor zover hier van belang, bepaald dat bij de vaststelling van bestemmingsplannen de bij die beleidsbeslissingen te bepalen grenzen of beperkingen in acht worden genomen. Toetsing van de onderscheiden besluiten vindt plaats met inachtneming van de plaats in de besluitketen die zij innemen. Het hiervoor neergelegde stelsel en de daarop geënte rechtsbescherming brengt mee, dat naar mate een besluit in de keten vóór de vaststelling van het bestemmingplan meer in detail is uitgewerkt, ook het onderzoek dat aan dat besluit is voorafgegaan dienovereenkomstig meer uitgebreid dient te zijn en gemotiveerd inzicht dient te bieden op de mogelijkheden tot realisering van de bestemming. Zo dient, zoals de Afdeling onder meer in de uitspraak van 17 juli 2002, no. 200001555/1 (deels aangehecht), heeft geoordeeld, een besluit in een streekplan dat materieel bestemmingsplanvervangend is, op dezelfde wijze gemotiveerd te worden als een bestemmingsplan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d803afc35dab13692fa2c4da7762facfec75452ade9668251a82455f2b9673b9 | shasum -a 256