Alinea 29 Raad van State 2 oktober 2002

Ter zitting in hoger beroep zijn op verzoek van appellante de door haar genoemde medewerker (aldaar bleek: franchisenemer) van Falk Courier alsook de directeur van dit bedrijf als getuigen gehoord. Door hen zijn slechts verklaringen in algemene zin afgelegd over de gebruikelijke werkwijze bij dit bedrijf. Deze werkwijze is volgens de getuigen aldus dat stukken, die bestemd zijn voor plaatsen waar Falk Courier niet zelf bezorgt, zoals in Boekel, en die per abuis toch aan deze koeriersdienst zijn meegegeven, nog dezelfde avond na het sorteren van alle post op een centraal gelegen distributiepunt als service aan de klant in een brievenbus worden gedeponeerd. Over de ontvangst en verzending van het onderhavige bezwaarschrift op 27 juli 2001 is door de getuigen evenwel geen concrete verklaring afgelegd. De betrokken franchisenemer heeft verklaard geen herinnering te hebben aan dit specifieke bezwaarschrift, terwijl is gebleken dat door het bedrijf geen registratie wordt bijgehouden van het ophalen en verzenden van individuele poststukken. Ter zitting in hoger beroep is gebleken dat ook op het kantoor van de raadsman geen registratie van verzending van dit stuk heeft plaatsgevonden. Vastgesteld moet dan ook worden dat de onzekerheid over het tijdstip van de ter post bezorging van dit bezwaarschrift niet door enig objectief verifieërbaar gegeven is weggenomen. Nu appellante niet aannemelijk heeft gemaakt dat het bezwaarschrift tijdig ter post is bezorgd, is het hoger beroep in zoverre ongegrond. Aangezien voorts gesteld noch gebleken is dat er sprake is geweest van een verschoonbare termijnoverschrijding, is het bezwaarschrift terecht niet-ontvankelijk verklaard.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4192ae23364c2c190b91242d343975f1f8dfcf8f45dd8a9a5ef9ab0c90066778 | shasum -a 256