Alinea 46 Raad van State 9 oktober 2002

2.7.1. Verweerders achten het noodzakelijk de strengere streefwaarden uit de SBR-richtlijn toe te passen. Zij stellen dat zij om de bewoners van de woningen in de omgeving – er is sprake van woningen die ter plaatse reeds lang zijn gevestigd – maximale bescherming te bieden tegen trillingoverlast hebben gekozen voor de SBR-richtlijn. Als uitgangspunt is genomen dat de trillinghinder in de omgeving niet mag toenemen. Daarbij hebben verweerders betrokken, aldus hebben zij ter zitting verklaard, dat in het van de aanvraag deel uitmakende akoestisch rapport staat vermeld dat de drie in de inrichting aanwezige persen zodanig zullen worden opgesteld dat deze geen voelbare trillingen in de woonomgeving zullen veroorzaken. Omdat met de productie van S5- en RVS-platen de in de SBR-richtlijn genoemde streefwaarden worden overschreden, is deze productie volgens hen niet mogelijk. Verweerders zijn van mening dat op basis van het door appellant sub 2 overgelegde rapport van Cauberg-Huygen, gedateerd 5 oktober 2001, de samenhang tussen de gemeten trillingen en het bedrijfsproces niet kan worden vastgesteld, daar onder meer onbekend is welke staalpersen tijdens de metingen in werking waren en welke materialen daarbij werden verwerkt. Naar hun mening kan uit dit rapport niet worden geconcludeerd dat het in de toekomst al dan niet na technische of organisatorische ingrepen onmogelijk is om aan de normstelling te voldoen.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/5dad64c4c82b03dd2e0422327d500bb9b9957ae65322a3942d4be03c2e3c4aed | shasum -a 256