Alinea 28 Raad van State 13 november 2002

2.3.2. Dat betoog faalt. Daargelaten de vraag of appellant de juiste interpretatie geeft aan de hierboven bedoelde motie, staat voorop dat, het bestuur de Uitkeringregeling, waaronder artikel 2, heeft vastgesteld en het kabinet deze heeft goedgekeurd. Er is dus uitdrukkelijk voor gekozen de groep belanghebbenden in de zin van de Uitkeringsregeling te beperken tot de gedupeerden van de Bijlmerramp die in het bezit zijn van de Nederlandse nationaliteit dan wel een geldige verblijfstitel. Ter zitting heeft het bestuur ten behoeve van de nadere invulling van artikel 2 van de Uitkeringsregeling gewezen op de brief van de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport van 12 november 1999 (TK 1999-2000, 26 241, nr.34). Hierin staat aangegeven dat tot de potentiële rechthebbenden op een tegemoetkoming ook de gedupeerde illegalen behoren die indertijd vlak na de Bijlmerramp in de gelegenheid zijn gesteld een geldige verblijfstitel te verkrijgen en die ook hebben verkregen. Gelet hierop is de Afdeling van oordeel dat de wijze waarop aldus artikel 2 van de Uitkeringsregeling wordt toegepast geen strijd oplevert met het in artikel 1 van de Grondwet neergelegde gelijkheidsbeginsel in de zin dat er sprake zou zijn van een ongerechtvaardigd onderscheid tussen de groep gedupeerden die wel en de groep gedupeerden die niet over een legale status beschikken. Nu ook appellant na de Bijlmerramp in overeenstemming met dit beleid de mogelijkheid heeft gehad een geldige verblijfstitel te verkrijgen en hij daarvan geen gebruik heeft gemaakt, heeft het bestuur de afwijzing van de aanvraag terecht gehandhaafd, omdat appellant geen belanghebbende is in de zin van artikel 2 van de Uitkeringsregeling.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/2ba0d4415a422147167bda07e5388475320419ebbacd9fdc5cd5d9c55b48eec4 | shasum -a 256