Alinea 44 Raad van State 20 november 2002

In het kader van de bezwaarschriftprocedure is door burgemeester en wethouders erkend dat de in dit geval doorlopen en als "vrijstelling" betitelde procedure werd gevolgd in gevallen waarin een bouwplan formeel in strijd werd geacht met het bestemmingsplan, maar er naar het oordeel van burgemeester en wethouders uit beleidsmatig oogpunt geen bezwaren waren om tot verlening van bouwvergunning over te gaan. De vrijstellingsprocedure als bedoeld in artikel 19 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening, in het kader waarvan een verklaring van geen bezwaar van gedeputeerde staten is vereist, werd dan niet gevolgd. In dergelijke gevallen werd voor verlening van de bouwvergunning van de aanvrager wel verlangd dat hij verklaringen van buren overlegde inhoudende dat zij geen bezwaar hadden tegen de voorgenomen bouw. Gegeven deze feiten en omstandigheden heeft verweerster naar het oordeel van de Afdeling mogen aannemen dat burgemeester en wethouders de bouwvergunning willens en wetens in strijd met de wet hebben verleend. Daarnaast heeft verweerster overwogen dat de onrechtmatige vergunningverlening leidt tot strijd met een goede ruimtelijke ordening, aangezien het perceel is gelegen in de Groene Hoofdstructuur. Zowel wat betreft het gebruik voor burgerwoondoeleinden als wat betreft de omvang van de woning past het bouwwerk niet in het provinciaal beleid voor het buitengebied. Het alsnog legaliseren van de woning door middel van het verlenen van vrijstelling behoort dan ook niet tot de mogelijkheden. Het vorenstaande in aanmerking nemende is de Afdeling van oordeel dat verweerster zich op het standpunt heeft kunnen stellen dat de bouwvergunning die burgemeester en wethouders met miskenning van hun taak en bevoegdheid hebben verleend, een zodanige inbreuk op de rechtsorde oplevert, dat met het corrigeren daarvan een dwingend openbaar belang is gediend.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/ebb6302b2ecb341636f05a88fad1b7343df9f7be164536283c55101a9f00a530 | shasum -a 256