Alinea 23 Raad van State 20 november 2002

2.2.1. Uit de stukken blijkt dat [verzoeker] op het schadeformulier van 12 januari 1999 bij “Dierschade” heeft vermeld dat er 400 koeien en kalveren zijn geëvacueerd, en bij “Evacuatie” dat er 400 koeien en 400 schapen zijn geëvacueerd. Anders dan de rechtbank heeft gedaan, kan uit dit formulier niet worden afgeleid dat er 400 koeien en een onbepaald aantal kalveren zijn geëvacueerd. Op het door hem bij dit schadeformulier gevoegde overzicht is bijgeschreven dat een nota van 50 elders opgestalde koeien zal volgen. Uit het schadeformulier met de toelichting daarop en de overgelegde nota’s valt niet af te leiden dat het aantal van 400 geëvacueerde koeien exclusief de 50 opgestalde koeien is. Tijdens de hoorzitting van 3 augustus 1999 heeft [verzoeker] medegedeeld dat 400 dieren zijn geëvacueerd. Door [verzoeker] is voorts niet weersproken dat het door de experts van BCE genoemde aantal van 453 afkomstig was uit de landbouwtelling van mei 1998. Aan deze landbouwtelling heeft appellant terecht geen doorslaggevende betekenis toegekend. Dat vanaf het moment van de landbouwtelling tot het moment van de zware regenval op zijn bedrijf nog een aantal kalveren zijn geboren, is onvoldoende grond om van een aantal van 453 uit te gaan, nu onbekend is hoeveel dieren in die periode zijn geslacht en/of verkocht. De Afdeling is van oordeel dat [verzoeker] aldus niet aannemelijk heeft gemaakt dat hij voor meer dan 400 dieren opstalkosten heeft moeten maken. Anders dan de rechtbank heeft geoordeeld, kan niet worden gesteld dat appellant onvoldoende heeft onderzocht hoeveel dieren daadwerkelijk zijn geëvacueerd en evenmin dat de beslissing op bezwaar in zoverre onjuist is.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/d9c25b2accd0fe66014ec4cd473d6f827bc30451f8e0fa372dac9b228a3505b9 | shasum -a 256