Alinea 29 Raad van State 5 februari 2003

Gelet hierop en op de aard van de bebouwing en activiteiten in het plangebied is de Afdeling van oordeel dat verweerder dit heeft kunnen aanmerken als kernrandzone welke deel uitmaakt van het buitengebied in de zin van het streekplan. Gezien de stukken ontneemt de aanwezigheid van genoemde drie woningen bij het woonwagencentrum aan het gebied niet het karakter van kernrandzone. Overigens is de Afdeling, gezien de ter zitting overlegde stukken, van oordeel dat de inrichting van het gebied ten noorden van de Gansakker, waar appellants perceel ligt, in die zin verschilt van de inrichting ten zuiden daarvan, dat aan eerstgenoemd gebied nog meer het karakter van buitengebied toekomt. Verweerder heeft derhalve terecht het standpunt ingenomen dat gewenste woningbouw in strijd is met het beleid dat nieuwbouw van burgerwoningen in het buitengebied moet worden tegengegaan. Het betoog van appellant dat in een kernrandzone of bebouwingscluster ruimere bebouwingsmogelijkheden gelden, maakt dat niet anders. Immers, dat beleid houdt in dat de bouw van burgerwoningen alleen eventueel mogelijk is ter vervanging van gesloopte agrarische bedrijfsbebouwing. Deze omstandigheid doet zich hier niet voor.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/07807663e9fae73822643afc1cded7c93d3dd0c422dfa2c54df6df8042810316 | shasum -a 256