Alinea 24 Raad van State 7 mei 2003

2.3. De rechtbank is terecht en op goede gronden tot het oordeel geraakt dat de brief van 25 juni 2001 door appellant ten onrechte is aangemerkt en in behandeling is genomen als administratief beroepschrift. Door appellant is dit ook erkend. Met appellant is de Afdeling van oordeel dat het verzoek om herziening zoals gedaan in meergenoemde brief niet kan worden aangemerkt als herhaalde aanvraag in die zin dat andermaal om afgifte van toevoeging zou zijn gevraagd. Dit betekent echter niet dat geen (primair) besluit diende te worden genomen op het verzoek om het besluit van 5 april 2001 te herzien. Daarbij heeft te gelden, dat degene die de (administratief) beroepsmogelijkheid onbenut heeft gelaten, zoals [verzoeker], niet langs de weg van het verzoek om terug te komen op een eerder besluit, en het aanwenden van rechtsmiddelen tegen het besluit op dat verzoek, kan bereiken dat de rechter de zaak (alsnog) beoordeelt, als ware het beroep gericht tegen de oorspronkelijke beslissing, omdat anders aan het wettelijk voorschrift dat - mede uit het oogpunt van rechtszekerheid - de mogelijkheid tot het instellen van beroep aan een termijn bindt, welk voorschrift is te beschouwen als een bepaling van openbare orde, zijn kracht zou worden ontnomen. Voor zover het verzoek van [verzoeker] strekte tot herziening van het weigeringsbesluit van 5 april 2001, was dan ook slechts de vraag aan de orde of na dat besluit zich nieuwe feiten of veranderde omstandigheden hebben voorgedaan die aanleiding hadden moeten geven terug te komen van dat besluit.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/4a048b48b2b38c8ddf024e9d9392cc3434b769c79197e4a1f3bbaf772a814fbb | shasum -a 256