Alinea 31 Raad van State 6 augustus 2003

2.2.1. Dit betoog faalt. Uit het door de politie te Venlo opgemaakte proces-verbaal van verhoor van twee personen en van bevindingen van de politie zelf blijkt dat een van de twee in de keuken van de inrichting een middel, als bedoeld in artikel 3 van de Opiumwet, aanwezig heeft gehad teneinde dit aan de ander te verkopen. Uit de verder overgelegde rapporten van de politie moet voorts worden afgeleid dat in de inrichting meermalen sprake is geweest van overleg tussen verkopers en kopers van middelen, als zojuist bedoeld, waarbij die middelen evenals in het voormelde geval uit een woning in de directe omgeving van de inrichting werden gehaald. De rechtbank heeft terecht geen grond gevonden voor het oordeel dat de burgemeester hieruit niet heeft mogen afleiden dat structureel sprake was van verkoop van die middelen vanuit de inrichting. Dat de levering of de betaling niet steeds in de inrichting van appellant plaats hadden, doet daaraan niet af. Onder verkoop moet in dit kader het totaal aan handelingen worden verstaan dat rechtstreeks tot de overdracht van het verkochte leidt. De rechtbank heeft evenzeer met juistheid overwogen dat de burgemeester ingevolge artikel 2:27, aanhef en onder d, van de APV de aan appellant verleende exploitatievergunning kon intrekken. Uit de rapporten van de politie komt naar voren dat de inrichting als verkooppunt van bedoelde middelen bekend stond en dat deze roep een aanzuigende werking op potentiële kopers had. De rechtbank heeft onder die omstandigheden terecht geen grond gevonden voor het oordeel dat de burgemeester zich niet in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat zich in of vanuit de inrichting feiten hebben voorgedaan die de vrees wettigen dat het geopend blijven van de inrichting gevaar oplevert voor de openbare orde.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/a03d1665fc3766fd74e2699cceddfbec85a990b61542ef878136af0898397e8d | shasum -a 256