Alinea 39 Raad van State 23 februari 2005

2.5. Met betrekking tot de monumentwaardigheid van het GZG-complex, en het ziekenpaviljoen in het bijzonder, is de Afdeling met de rechtbank van oordeel dat de Staatssecretaris, gegeven de beoordelingsruimte die hem hierbij toekomt, bij de vaststelling van de monumentale betekenis van het GZG-complex geen blijk heeft gegeven van onjuiste feiten of gegevens te zijn uitgegaan dan wel daarbij, bezien in het licht van de Monumentenwet 1988, een onjuiste maatstaf te hebben aangelegd. De Staatssecretaris heeft zijn besluit in overeenstemming met artikel 3 van de Monumentenwet 1988 eerst genomen, nadat hij adviezen had ingewonnen bij de gemeenteraad, het college van gedeputeerde staten en de Raad voor cultuur. Daarbij waren het advies van het college van gedeputeerde staten en de Raad voor cultuur beide positief voor het gehele GZG-complex. Hieruit komt genoegzaam naar voren dat het complex ensemblewaarde bezit. De gemeenteraad heeft zijn aanvankelijk negatieve advies ten aanzien van het ziekenpaviljoen hangende de bezwaarschriftenprocedure niet langer gehandhaafd. Mede gelet op de uitgebreide motivering die is opgenomen in de omschrijving van het GZG-complex, bestaat er geen grond voor het oordeel dat de Staatssecretaris de monumentwaardigheid onvoldoende heeft onderbouwd. Daarbij wordt betrokken dat het rapport van ir. G.W. van Hoogevest, die als praktiserend restauratiearchitect conclusies heeft getrokken, is opgemaakt vóór het aanwijzingsbesluit en geen voldoende grond bevat om de monumentwaardigheid van het complex te weerleggen. Appellanten hebben nadien geen contra-expertise overgelegd, waarin de monumentwaardigheid van het complex als geheel en de afzonderlijke delen ervan wordt aangevochten of weerlegd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/57eae8f1bd5bdb1c89f4dcf37aaf5587f932d5d661805b6506c542d8268746b5 | shasum -a 256