Alinea 39 Raad van State 11 mei 2005

2.6.1. Verweerder heeft voor de beoordeling van de stankhinder wat de omrekeningsfactoren naar mestvarkeneenheden betreft bijlage 1 van de Regeling tot uitgangspunt genomen. Verder heeft hij voor de minimaal aan te houden afstanden de Richtlijn toegepast. Voor de bepaling van de omgevingscategorieën heeft hij de brochure gehanteerd. In zijn verweerschrift heeft verweerder gesteld dat ook bij toepassing van de omrekeningsfactoren uit bijlage 1 van de Richtlijn aan de aan te houden afstanden wordt voldaan. Tevens heeft hij bij dit verweerschrift een alsnog door hem uitgevoerde beoordeling van de cumulatieve stankhinder gevoegd, waaruit volgens hem blijkt dat van onaanvaardbare cumulatieve stankhinder geen sprake is. Met betrekking tot de cumulatie van stankhinder heeft verweerder het rapport "Beoordeling cumulatie stankhinder door intensieve veehouderij" van het ministerie van Volkshuisvesting, Ruimtelijke Ordening en Milieubeheer, Publicatiereeks Lucht, nr. 46 (hierna: het rapport) tot uitgangspunt genomen. Het in het rapport gehanteerde rekenmodel komt er op neer dat per stankgevoelig object een optelsom moet worden gemaakt van de relatieve bijdragen van de relevante inrichtingen. Hierbij moet worden uitgegaan van de afzonderlijke stallen. Volgens het rapport is in een geval als het onderhavige van een onaanvaardbare cumulatie van stankhinder sprake wanneer de som van de individuele bijdragen een waarde van 1,5 overschrijdt.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/fba1e01cdbb38d6e8d1b786bb358b81dce6771b2147403811ec70363e806f48f | shasum -a 256