Alinea 55 Raad van State 20 juli 2005

2.5.3. Voorts is de Afdeling van oordeel dat verweerder zich in redelijkheid op het standpunt heeft kunnen stellen dat, ook al is uitbreiding van de bebouwingsoppervlakte binnen het bestemmingsvlak niet in strijd met het streekplan, gezien de specifieke omstandigheden van het geval redenen bestaan om een dergelijke uitbreiding niet mogelijk te maken. Hierbij neemt de Afdeling in aanmerking dat in 1992 overleg heeft plaatsgevonden over een eventuele verplaatsing van het bedrijf naar een industrieterrein en dat als gevolg daarvan toen reeds een uitbreidingsmogelijkheid is geboden van 20%. Verder acht de Afdeling gelet op de stukken en het verhandelde ter zitting met verweerder aannemelijk dat verdere uitbreiding van de bedrijfsbebouwing binnen het bestemmingsvlak vrijwel onmogelijk is, nu daarvoor nagenoeg geen ruimte op het perceel aanwezig is. Tevens neemt de Afdeling hierbij in aanmerking dat een dergelijke uitbreiding de naastgelegen percelen nog verder zal inkapselen, hetgeen verweerder onwenselijk heeft kunnen achten, mede gezien de bezwaren die sinds geruime tijd bestaan bij buurtbewoners. Wat betreft het bezwaar van appellante dat verweerder met dit standpunt ten onrechte voorbij gegaan is aan het advies van de Provinciale Planologische Commissie, overweegt de Afdeling het volgende. Ter zake van het beslissen over de goedkeuring van een bestemmingsplan is het desbetreffende college van gedeputeerde staten bevoegd. De adviezen van de Provinciale Planologische Commissie binden verweerder niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/efb596b556a3410701e0561f54d218ccf71236ed59c2255da2d6d1f0bc941682 | shasum -a 256