Alinea 49 Raad van State 22 februari 2006

Uit het veiligheidsonderzoek is gebleken dat appellant verdacht wordt van verkrachting, feitelijke aanranding van de eerbaarheid, vrijheidsberoving, poging tot doodslag en poging tot zware mishandeling. De rechtbank heeft terecht geconcludeerd dat de Minister zich op basis van deze justitiële gegevens, mede gelet op de Beleidsregel, op het standpunt heeft kunnen stellen dat er onvoldoende waarborgen aanwezig zijn dat appellant de uit zijn vertrouwensfunctie voortvloeiende verplichtingen onder alle omstandigheden getrouwelijk zal vervullen. De omstandigheid dat appellant niet is veroordeeld voor deze strafbare feiten, noch de omstandigheid dat de feiten waarvan hij wordt verdacht zich hebben afgespeeld in de privé-sfeer en dat hij een deel ervan ontkent, doet hieraan af. De enkele verdenking van delicten als deze, waarbij geweld en dwang worden gebruikt of waarbij met geweld wordt gedreigd om eigen behoeften te realiseren, kon de Minister doen twijfelen aan de geschiktheid van appellant voor de uitoefening van een vertrouwensfunctie. Er is geen grond voor het oordeel dat de rechtbank bij het zelf in de zaak voorzien niet heeft mogen aansluiten bij het standpunt van de Minister. Het betoog van appellant dat de enkele verdenking van de strafbare feiten onvoldoende is om de verklaring op grond van artikel 10 van de Wet te kunnen intrekken, slaagt derhalve niet.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/08fc2b7d15bad4902fda26cf44041644b50323863df0f5eaed46026e9cc52b4b | shasum -a 256