Alinea 215 Raad van State 12 april 2006

2.10.9. Niet in geding is dat het merendeel van de gronden van appellante binnen een afstand van 1.000 meter van een voor verzuring gevoelig gebied liggen en dat een kleine strook grond aan de westzijde binnen de 250 meter zone vanaf een voor verzuring gevoelig gebied ligt. De Afdeling acht de in 2.8.6. en 2.8.7., 2.10.6. en 2.10.7. omschreven uitgangspunten voor de begrenzing van de zones voldoende gemotiveerd en niet onredelijk. De aanwijzing van de gronden als extensiveringsgebied en verwevingsgebied is in overeenstemming met deze uitgangspunten. Gezien de grootschalige ontwikkeling van intensieve veehouderij die in landbouwontwikkelingsgebied mogelijk is en de milieubelasting die dat voor de omgeving veroorzaakt, hebben verweerders, gelet op het uit artikel 10 van het EG-Verdrag voortvloeiende beginsel van gemeenschapstrouw, terecht rekening gehouden met de aanmelding bij de Europese Commissie van het "Wierdense Veld" op grond van de Habitatrichtlijn en daarmee de gronden van appellante niet als landbouwontwikkelingsgebied aangemerkt. In hetgeen appellante overigens heeft aangevoerd, bestaat geen grond voor het oordeel dat verweerders niet in redelijkheid hebben kunnen vasthouden aan de uitgangspunten van de zonering. Daarbij neemt de Afdeling in aanmerking dat het bedrijf van appellante geen intensieve veehouderijtak heeft, en ook geen plannen heeft om die op korte termijn te realiseren, zodat het bedrijf in zoverre door het reconstructieplan niet in zijn ontwikkelingsmogelijkheden wordt belemmerd. Verweerders hebben het bedrijventerrein waarnaar appellante verwijst overeenkomstig de rijksuitgangspunten en de uitgangspunten van het reconstructieplan niet behoeven op te nemen in de reconstructiezonering.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/e4df3521132a2ba11a9bb51ee571b6acb855304aefc0594243107b3bd2bfbd05 | shasum -a 256