Alinea 46 Raad van State 21 juni 2006

Uit het taxatierapport van Koolen van 3 oktober 2002 en diens aanvullend taxatierapport van 1 mei 2003 blijkt niet dat ten aanzien van het uitbreidingsplan is uitgegaan van de maximale bebouwingsmogelijkheden. Dat, zoals in het rapport van 3 oktober 2002 staat vermeld, onder de bestemming "Bijzondere doeleinden" redelijkerwijs verwacht kon worden dat gebouwen niet al te groot van opzet zouden zijn, uit één bouwlaag zouden bestaan en in de buurt van de ingang en zich niet achteraan het terrein - derhalve ten minste 10 meter van de perceelgrens van appellant - zouden bevinden, biedt geen aanknopingspunten voor het oordeel dat een maximale invulling onder het uitbreidingsplan met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid was uit te sluiten. Voor zover appellant heeft aangevoerd dat het geluid van de brandweerkazerne voorheen afgeschermd werd door hoge bomen op de gronden bestemd voor "Openbaar groen" en het geluid thans wordt weerkaatst door hoge muren, wordt miskend dat niet de feitelijke situatie van belang is, doch hetgeen op grond van het uitbreidingsplan maximaal kon. Gelet op hetgeen onder het uitbreidingsplan op de bestemming "Openbaar groen" mocht worden gerealiseerd, was de afschermende werking van de bomen niet gegarandeerd. Appellant heeft met de taxatierapporten niet aannemelijk gemaakt dat de raad niet van de juistheid van de in het advies van de SAOZ gemaakte planologische vergelijking en de getaxeerde schade van € 10.000,00 mocht uitgaan.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/bd9c4e94a041787bda05f6a8d256f816692681ec0ffffcaf1b949917b9d94b33 | shasum -a 256