Alinea 33 Raad van State 28 juni 2006

2.5. De redengevende omschrijving bij een aanwijzing van een onroerende zaak als beschermd monument dient om aan te geven welke aspecten en bestanddelen van het object in het bijzonder beschermenswaardig zijn. Zaken die geen bestanddeel vormen van dat object horen daar niet in te worden opgenomen, omdat de beschermende werking van de Monumentenwet, zo volgt uit artikel 1, aanhef en onder d gelezen in samenhang met artikel 3, eerste lid, van die wet, zich niet over roerende zaken uitstrekt. De rechtbank heeft miskend, zoals appellant sub 1 terecht betoogt, dat het opnemen van de witjes betekent dat hiermee vaststaat dat zij onder de bescherming van de Monumentenwet vallen en dat, indien het betrokken aanwijzingsbesluit onherroepelijk zou worden, daarmee tevens vast staat dat zij niet verwijderd mochten worden zonder vergunning als bedoeld in artikel 11, tweede lid, van de Monumentenwet. Niet staande kan dan ook worden gehouden dat appellant sub 1 geen processueel belang had bij zijn beroep. De rechtbank heeft dat ten onrechte niet-ontvankelijk verklaard. Het hoger beroep van appellant sub 1 is gegrond en de aangevallen uitspraak moet in zoverre worden vernietigd.

$ curl -s https://bron.page/api/v1/blobs/19cfb7d813a12303955c73bc8e4c669395a67d88a972caec136582ffb6b2797c | shasum -a 256